Filmi izleyenler yukarıda fotoğrafı bulunan sahneyi hatırlarlar. Efendim şöyle ki: esas kızımız "Tanrının bile batıramayacağı gemi"den kopan parçaya kendini "Dünyanın en şanslı piçi" olarak adlandıran esas oğlan tarafından bindirilir. Oğlan bu küçük parçaya kendisi binemez ve sadece birisi kurtulacaksa onun tombul kız arkadaşı olmasını yeğler. Kısa sürede donacağı aşikar olan Şanslı Piç, sevgilisini o anda bile avutacak sözler söylemekten çekinmez. Yavaş yavaş beklenen son gelir ve yakışıklı gencimiz sevgilisinin elini tutmuş halde donar. Tombul kızımız da birkaç seslenişinin ardından yanıt alamayınca o canım yakışıklıyı okyanusun serin sularına bırakıverir. Ağlamadan, inlemeden... Gemiden kurtulunca bile ağlamaz, üzülmez haspam. Sinir krizi geçirtir adama soğuk kanlılığı. Esas oğlan yerine siz pişmanlık duyar, kızdan nefret edersiniz.
Böylesi romantik bir filme bu soğuk final yakışmamıştı doğrusu. "Benim böyle sevgilim olsa atlarım o tahta parçanın üstünden, öleceksek beraber ölelim derim, bana tapan bu adamla sonsuzluğa uzanırım."diyenlerdenseniz sizi sinir hastası edecek bir sahnedir. Yönetmene mi kızayım, senariste mi yoksa o duygusal anın ruhunu veremeyen Kate'e mi bilemedim doğrusu. Ben o sahneyi çekiyor olsaydım, dramada muhteşem rol yapan oyuncumu "Jack"e söz vermiş olarak yaşatır, ama kurtulduğu andan itibaren her nefeste ona "Jack"i tekrar tekrar yaşatırdım. Öyle ki kızımız ömür boyu evlenmez, eceliyle ölüp cennette Jack ile buluşmayı iple çekerdi.Sizce?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder